Erzurum'a hızlı trenin gelmesini ve raylı sistemin devreye alınmasını hep kendi kendimize tartışır dururuz ve muhatabı da belli olmayan edilgen cümlelerle yazar çizeriz.
Karadeniz kıyısındaki illere ve büyükşehir merkezlerine bu yatırımların peş peşe gelmesi, Doğu Anadolu'daki illerin uzun süredir yaşadığı bu dışlanmışlık hissini
ve bu sahipsizlik serzenişini haklı kılıyor gibi...
Trabzon'da hafif raylı sistem projesinin temelleri atılmaya hazırlanırken, Samsun'a uzanan ve devamında da Doğu Karadeniz'e bağlanması planlanan hızlı tren hatlarıyla ilgili adımlar atılarak Ankara Samsun arası raylar döşenirken, Sivas ilimiz 'hızlı trenle Ankara'ya bağlanmışken, (ki bu şehirlerimize yapılanları memnuniyetle karşılıyoruz) Erzurum ve Kars cephesinde işlerin hâlâ "etüt ve proje" aşamalarına bile gelmemış olması şehirde ciddi bir burukluk yaratmakta.
Erzurum-Kars hızlı tren hattı yıllardır sadece kağıt üstünde konuşuluyor, proje var mı yok mu pek bilinmiyor. Şehir içi ulaşımda ise coğrafi ve iklimsel zorluklara rağmen modern bir raylı sistem için hâlâ somut ve kalıcı bir kazma vurulmuş değil.
Bölgenin ekonomik olarak göç vermesii stratejik ve tarihi önemine rağmen merkezi yatırımlarda öncelik sıralamasının gerisinde kalması "Erzurum sahipsiz bir şehir" gibi duygusal bir serzeniş söylemine dönüşüyor.
Ancak; bu tanımlama, fiziksel veya idari bir gerçek olmaktan ziyade, şehrin var olan mevcut potansiyeli ile bugünkü konumu arasındaki makastan doğan duygusal bir tepkiyi beklentiyi özetler.
Geçmişe dönüp baktığımızda; Cumhuriyetimiz
o günün çok zor şartlarında Doğu'nun çekim merkezi mihver ili olmak üzere ilk iş Erzurum'a demiryolunu getirmiş olmasının elbette vardır bir hikmeti sebebi demeden de geçemiyoruz.